Ελληνικά/Greek

Στη θάλασσα
Στη Λέσβο, στα ανατολικά σύνορα της «Ευρώπης-Φρούριο», χιλιάδες μετανάστες-πρόσφυγες, γυναίκες, άντρες και παιδιά, εξαναγκάζονται να διασχίσουν, με κάθε μέσο, το υδάτινο σύνορο που τους χωρίζει από μια αξιοπρεπή και αξιοβίωτη ζωή. Το ελληνικό λιμενικό και οι «επιχειρήσεις ασφαλούς αποτροπής» που αυτό διεξάγει αποτελούν την πρώτη τους επαφή με το «ευρωπαϊκό όνειρο»: δολοφονίες, βυθίσεις βαρκών, βασανιστήρια, ληστείες και καψόνια συνιστούν το πρώτο καλωσόρισμα του ελληνικού κράτους. Τα τελευταία δύο χρόνια, στις επιχειρήσεις αυτές συμπράττει με πλωτά και εναέρια μέσα και η Frontex (Ευρωπαϊκός Οργανισμός για τη Διαχείριση των Εξωτερικών Συνόρων της Ε.Ε). Η Frontex αποτελεί στην ουσία έναν ανεξάρτητο παραστρατιωτικό μηχανισμό καταστολής που έχει στηθεί στο πλαίσιο της Ε.Ε. για να εκπαιδεύει τις τοπικές αρχές, να συντονίζει και να ομογενοποιεί τον έλεγχο των συνόρων. Ξεκινώντας από τα σύνορα, προωθεί την περαιτέρω στρατιωτικοποίηση ολόκληρης της κοινωνίας. 
Φτάνοντας
Στη στεριά πια, οι μετανάστες-πρόσφυγες στοιβάζονται, ως μάζα, στα περίφημα Κέντρα Υποδοχής που, εκσυγχρονισμένα ή μη, ξεφυτρώνουν ανά την επικράτεια. Στη λογική των Lager -των στρατοπέδων συγκέντρωσης των Ναζί- υπενθυμίζουν πως η διαχείριση του πληθυσμού από την κυριαρχία μπορεί να λειτουργεί και πέρα από τα όρια της αστικής νομιμότητας. Ως κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και εξαίρεσης, όποτε αποφασιστεί, μπορεί να επεκταθεί και στους ευρωπαίους πολίτες. Οι φυλακές αυτές έχουν στηθεί για να κανονικοποιούν τις ροές της μετανάστευσης προς την Ευρώπη και για να τιμωρούν τους μετανάστες-πρόσφυγες για το μοναδικό τους «έγκλημα»: την έλλειψη χαρτιών. Στην τοπική φυλακή στην Παγανή και σε άθλιες συνθήκες, οι μετανάστες φακελώνονται, διαχωρίζονται σε χρήσιμους και μη, απελαύνονται άμεσα ή όχι, μαθαίνουν να είναι πειθήνιοι και εκπαιδεύονται στην αποδοχή της υποτιθέμενης κατωτερότητάς τους. Ό,τι θεωρεί, δηλαδή, ως απαραίτητα προσόντα για το σύγχρονο δουλοπάροικο η καπιταλιστική μηχανή. 
Δουλεύοντας
Ο εργασιακός παράδεισος που έχουν στήσει τα αφεντικά είναι εδώ και τους περιμένει στη συνέχεια. Τους περιμένει γιατί είναι απαραίτητοι και πέφτουν σαν χρυσή βροχή στην παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία. Αλλά υπό κάποιες βασικές προϋποθέσεις: χωρίς χαρτιά, χωρίς δικαιώματα, ως φτηνό εργατικό δυναμικό για τα μικρά και μεγάλα αφεντικά, επισφαλείς, «μαύροι», με χαμηλά ή και απλήρωτα μεροκάματα, αντιμέτωποι με τον θεσμισμένο ρατσισμό και την κοινωνικά διάχυτη ξενοφοβία. Μια εικόνα από το μέλλον, αλλά και το παρόν, και των «ντόπιων» εργαζομένων, που μόνο η έμπρακτη κοινωνική αλληλεγγύη και η ανάπτυξη κοινών αγώνων με τους μετανάστες-πρόσφυγες μπορεί να αντιστρέψει.
Σ’ αυτό το πλαίσιο, ακολουθώντας τη συνάντηση NoBorder στο Calais της Γαλλίας από τις 23-29 Ιούνη και συνεχίζοντας τη δεκαετή παράδοση των NoBorder σε όλον τον κόσμο, θα βρεθούμε στη Λέσβο από τις 25 ως τις 31 Αυγούστου 2009. Ξεκινάμε από το αδιαπραγμάτευτο: ελευθερία μετακίνησης για όλους και όλες, πέρα και πάνω από εθνικά σύνορα. Αρνούμαστε το καθεστώς ιδιότυπης ομηρίας που βιώνουν κομμάτια του παγκόσμιου πληθυσμού. Αρνούμαστε κάθε πλασματικό διαχωρισμό μεταξύ των καταπιεσμένων, μεταξύ ανθρώπων με χαρτιά και χωρίς χαρτιά. Ενάντια στα σύγχρονα Lager και στις εθνοκρατικές ιδεολογίες, οργανώνουμε τις απαντήσεις και τις αντιστάσεις μας, για έναν κόσμο χωρίς σύνορα, πατρίδες και χαρτιά.Το Δεκέμβρη που μας πέρασε, ντόπιοι και μετανάστες, βρεθήκαμε όλοι μαζί στο δρόμο ενάντια σ’ όσα μας κλέβουν τη ζωή. Αναπτύξαμε και καλλιεργήσαμε υπάρχοντες και νέους δεσμούς, κατακτώντας, μεταξύ άλλων, μια μεγάλη αλήθεια: στον κόσμο των αφεντικών είμαστε όλοι ξένοι! 

Καλή αντάμωση!